Het eerste ziekenhuis in Sliedrecht werd in 1903 opgericht. Het stond aan de oostkant van de Boslaan en had drie zalen met plaats voor drie patiënten.
In 1931 werd het tweede ziekenhuis geopend. Dit bood plaats aan 20 bedden. In 1954 was het derde ziekenhuis een feit. In 1957 werd het ziekenhuis overgenomen door de gemeente. Dit was uiteindelijk het ziekenhuis dat in 2021 werd gesloopt, na jaren van dreigende sluitingen en protesten.
Waarom deze reportage? Omdat met de sloop een stukje geschiedenis van Sliedrecht verdween. Maar voor mij is het ook persoonlijk: zowel mijn schoonmoeder als mijn moeder hebben hier gewerkt. Daardoor is deze plek verbonden met mijn eigen verleden.
Van deze reportage heb ik een fotoboek gemaakt. Mocht je interesse hebben in een exemplaar, dan kun je via de mail een offerte aanvragen.
Galerij sloop ziekenhuis
Een fotoverslag van de sloop, van 24 augustus 2021 tot en met 21 oktober 2022.
Het begin van het einde.De eerste beelden van de sloop, augustus 2021.De machines komen in actie.De eerste machines zijn aan het werk.Geen toegang.Het terrein is afgesloten voor de sloopwerkzaamheden.Los van de gevel.Een detail van de sloop: de gevelplaat komt naar beneden.Wat achterbleef.Een gedeelte van de apparatuur bleef achter in het verlaten ziekenhuis.Achter de muren.Wat ooit verborgen zat, komt tijdens de sloop tevoorschijn.Een vervaagde herinnering.De kleuren zijn verdwenen, maar de afdruk van het logo is nog zichtbaar.Het terrein verandert.Het ziekenhuis staat er nog, maar het terrein krijgt al een ander aanzien.Het gereedschap van de sloop.Alles staat klaar om het oude ziekenhuis verder af te breken.De eens zo mooie entree16 September, Wat ooit een gastvrije entree was, staat nu midden in de sloop.Waar de weg ooit werd gewezen.Het vertrouwde informatiebord hangt er nog, terwijl het ziekenhuis langzaam verdwijnt.De laatste werkplek.De laatste werkplek.Wat van de entree overbleef.De voormalige entree, midden in de sloop.Waar ooit de ambulances stonden.Van hieruit vertrokken ambulances voor het verlenen van eerste hulp.Steeds een verdieping minder.De bovenste verdieping verdwijnt langzaam uit beeld.Dwars door de muur.De sloopmachine werkt zich letterlijk een weg door het ziekenhuis.De verborgen ingang.Een vergeten ingang, verscholen achter het ziekenhuis.Wat blijft er nog over?De gevel verdwijnt en de constructie komt tevoorschijn.Langzaam wordt het minder.Steeds meer delen van het ziekenhuis verdwijnen.De sloop zet door.Een groot deel van het gebouw is inmiddels verdwenen.Een vertrouwd detail.De plek waar ooit kaarten en persoonlijke spullen werden opgehangen.Een boodschap uit het verleden.Op deze muur liet een zuster in 1969 een boodschap achter. Zij kende zowel mijn moeder als mijn schoonmoeder.Roep om de zuster,de kamerbel.Een klein maar herkenbaar detail naast het bed.De weg vinden.Een vertrouwd bordje uit het ziekenhuis: de weg naar het trappenhuis.Waar zij ooit werkte.Hier werden de voorbereidingen voor operaties getroffen. Mijn schoonmoeder werkte hier als operatie assistente.Alles had zijn plek.In het magazijn lag alles netjes op zijn vaste plaats.Alles had zijn plek, 2.Van plakdoekjes tot buikgazen, alles had zijn eigen plek.Na de operatie.De ruimte waar patiënten na een operatie werden opgevangen en verzorgd.Naar de kinderafdeling.Een vrolijk detail dat de weg naar de kinderafdeling wees.De klaproos.Een vrolijke muurschildering op weg naar de kinderkamers.Klein avontuur.Een muurschildering vol fantasie op weg naar de kinderkamers.Voor de operatiekamer.Een vrolijk tafereeltje om kinderen voor de operatie wat gerust te stellen.Een stem uit de schuilkelder.Een oude telefoon, achtergebleven in de voormalige schuilkelder.Een verborgen wereld.De jeugd ontdekte deze bijzondere ruimte onder het ziekenhuis.Het gebouw wordt steeds kleiner.Een groot deel van het ziekenhuis is inmiddels verdwenen.Detail in beeld.Het middenstuk werd in 1966 ontworpen door Cor Dam.Nog één keer compleet.Het kunstwerk, kort voor het definitief zou verdwijnen.Het kunstwerk moet wijken.De eerste delen van het bijzondere kunstwerk worden afgebroken.Het kunstwerk verdwijnt.Stuk voor stuk wordt het bijzondere kunstwerk van de gevel gesloopt.Onder het stof.Het bijzondere kunstwerk verdwijnt langzaam achter het stof van de sloop.Tot op de fundering.De ruimtes zijn verdwenen en alleen puin en delen van de constructie blijven achter.Liftruimte,de techniek achter de schermen.Oude apparatuur die ooit onmisbaar was in het ziekenhuis.De laatste stukjes muur.Steeds meer verdwijnt.Wat overblijft.Puin en resten van het ziekenhuis, waar ooit zoveel gebeurde.Tot op het beton.Beton, kabels en puin blijven achter.Tussen het puin.De laatste resten worden opgeruimd.Het einde van een tijdperk.Waar ooit het ziekenhuis stond, ligt nu een leeg terrein.
Oktober 2021.En nu… wegwezen!Het project zit erop. En eerlijk is eerlijk: soms was ik nét iets te nieuwsgierig en deed ik iets wat eigenlijk niet mocht. 😉
