Vogelhut Vuren.

In April 2024 bezocht ik samen met mijn vriendin de allereerste vogelhut. We hebben gekozen voor de vogelhut te Vuren. Deze hut is voor ons goed bereikbaar en betaalbaar. Na het boeken ontvingen we de goede uitgebreide omschrijving van hoe er te komen en wat te verwachten. De weg naar de hut is goed te bereiken, de auto kan redelijk dichtbij geparkeerd worden dus dat is allemaal prima. De hut is niet groot maar biedt voldoende plaats. De deur van de hut is gesloten middels een hangslot met code, prima te doen. De hut is wat klein net als de vijver maar voldoet zeker wel. De hut is voorzien van spiegelglas, ik vind dat persoonlijk echt een prè.  In April 2024 hebben we onder andere de specht, gaaien, torenvalken, en een kikker kunnen fotograferen. Helaas toen geen buizerd.

In Oktober 2025 hebben we voor de tweede keer deze hut bezocht. In de tussenliggende periode hebben we meerdere hutten bezocht en eerlijk is eerlijk de hut viel wat tegen. Maar wat hebben we uiteindelijk geluk gehad want er kwamen twee buizerds. Het was lang wachten maar uiteindelijk kwamen ze op de prooi af en hebben we een aantal mooie foto`s kunnen maken.
 

Schuilhut Drunen.

Een geweldige ervaring! Deze hut bezochten we in september 2024. De verwachtingen waren hoog: zouden we de eekhoorns kunnen fotograferen? Jazeker!

De hut is groot en goed te bereiken. Parkeren doe je aan de overzijde van het bos. Je moet wel een stukje verder lopen dan bij de vogelhut in Vuren, maar dat is goed te doen.

Ook hier fotografeer je door spiegelglas. Wat hebben we genoten! Al vrij snel zag ik in de verte een eekhoorn, die heel snel verscheen en weer verdween. Gelukkig kwam hij of zij al snel terug. Dat zorgde voor echte wauw-momenten!

Een aanrader als je graag eekhoorns, maar ook verschillende vogels wilt fotograferen. 🐿️📷
 

Vogelhut Jacobs Wiel, Bleskensgraaf.

Deze hut ligt vlakbij onze woonplaats, in het midden van de Alblasserwaard. De auto kun je parkeren voor een hek op het weiland, deze maak je open met een code. Na een paar meter lopen ga je met een voetpontje naar de hut, dat vonden we heel erg leuk om te doen. De hut is netjes. Er is een ijsvogelwand dus je kunt je voorstellen dat we uitkeken naar de ontmoeting met de ijsvogel. Echter de natuur laat zich niet sturen en hoewel de ijsvogel zich regelmatig bij deze hut laat zien hadden wij geen geluk. Verder vonden we de diversiteit niet echt bijzonder te noemen. Wij waren er eind maart 2025. Normaal gesproken zijn er rond deze tijd al weidevogels te zien, maar helaas niets van dit alles. Deze hut is nvoorzien van spiegelglas maar je fotografeert door een camouflagedoek. Wij vinden dat niet prettig, hebben het doek zover mogelijk opgetild om door het glas te kunnen fotograferen. Ik moet erbij vermelden dat de hut vrij nieuw is en dicht langs een drukke weg ligt misschien moeten de vogels nog wat aan deze hut en omgeving wennen. Helaas moet deze hut alweer verdwijnen. De vergunning is ingetrokken. Erg jammer, want het is toch bijzonder dat een plek waar je met zoveel plezier hebt gefotografeerd alweer verdwijnt.

Hut HN 1 XL, Twente.

De allereerste hut van natuurfotograaf Han Bouwmeester. Han genereert met de inkomsten onder andere goede natuurdelen.

Niet dicht bij de deur deze keer, maar een overnachting bij een door Han aanbevolen hotel maakt alles goed. Na een lekker diner, een fijn gesprek en een aantal glazen rosé werd het tijd om te gaan slapen (volgens het personeel van het hotel 😉).

Na een goede nachtrust hebben we een ontbijtje en een lunch meegekregen en zijn we op pad gegaan. Wat een enorm mooie en comfortabele hut.

Bij binnenkomst zag ik direct en in een flits de ijsvogel. Maar ook hier weer helaas, hij of zij liet zich verder niet meer zien. Maar de grote variëteit in soorten maakte een hoop goed. Ook het eekhoorntje liet zich veelvuldig zien.

Toplocatie!

Nachtfotografie, Edo van Uchelen, Vledderveen.

Foto’s maken van nachtdieren: het stond al een poosje op mijn lijstje. Maar kan ik dit wel? Is dat niet heel erg gevaarlijk? Na lang wikken en wegen heb ik de gok gewaagd.

Deze keer niet samen met mijn vriendin, omdat het toch wel spannend is om als twee vrouwen alleen in het donker het bos in te moeten. Daarom ging mijn zoon mee. Wat een geweldige ervaring!

Het was direct spannend, ondanks de goede beschrijving van de locatie. De parkeerplaats was keurig aangegeven, maar riep toch wat vraagtekens op. Na een telefoontje bleek dat we goed waren. Dus samen met een zaklamp op pad. Jeetje, wat is het hier donker! :)

Wederom was de beschrijving over hoe we de hut konden vinden prima, maar ook hier hadden we hulp nodig. We waren veel te ver gelopen. Eenmaal aangekomen werden we opgewacht door een vriendelijke dame, die vertelde dat ze al een marter had gezien.

Nadat ik de camera had geïnstalleerd, kwam al snel de eerste bunzing in beeld. Maar ook de ratjes en de marters hebben zich veelvuldig laten zien.

De hut is voorzien van wat luxe, zoals een compost-w.c. en een stapelbed. Helaas was hierbij het een en ander niet geheel zoals verwacht. Echter, we mogen een keer gratis terugkomen, dus ik zou zeggen: dit wordt zeker vervolgd!!

Schuilhut Oosterhout.

Na een vrij korte autorit bezochten we in februari 2026 de schuilhut van Gerwin Kieboom in Oosterhout. We gingen voor de havik en buizerd.

De door ons bestelde duif lag keurig klaar. Na het installeren van onze spullen hebben we de duif vrijwel direct bevestigd. We twijfelden nog even: zullen we de duif direct klaarleggen of wachten we even? Onze vorige ervaring, waarbij het heel lang duurde voordat er een vogel kwam, zorgde ervoor dat we hem deze keer maar meteen hebben bevestigd.

Nou, dat was deze keer wel heel anders! We zaten nog maar net klaar of de havik kwam er al aan. Een fantastisch mooi dier dat we in alle rust konden aanschouwen en fotograferen. Wat een ervaring!

Na het bezoek van de havik was het de beurt aan de buizerd. We hadden hem al gehoord en ook deze beauty verscheen vlak voor de hut. Al snel klikten we erop los en hadden we een groot aantal foto’s geschoten.

Na een korte pauze zagen we ook wat kleinere vogels komen. De appelvink en boomklever lieten zich zien. Vooral de boomklever was lastig te fotograferen, maar met geduld bereik je veel. Dus ook deze mogen we aan onze waarnemingen toevoegen.

De mooiste ervaring kwam zo aan het einde van de middag. Ik zag in de verte iets grauw/grijs lopen. Eerst dacht ik aan een hond of wolf – zijn die hier? 😉 Maar stapje voor stapje kwamen er twee reeën voor de hut tevoorschijn.

Geweldig om dit mee te mogen maken!

Al met al weer een geslaagde dag. De hut is voorzien van spiegelglas en heeft een vrij eenvoudige setting die je zelf kunt aanpassen. Ook is er een petroleumkacheltje aanwezig, maar deze hebben we niet gebruikt.

De vroege vogelhut, te Odijk.

Juli 2026, het beloofde een zeer warme zomerdag te worden. Daarom vertrokken we redelijk vroeg, om de voorspelde warmte voor te zijn.

Deze hut wordt ook wel de ijsvogelhut genoemd. Deze mooierd laat zich daar met grote regelmaat zien. Maar de natuur kun je niet dwingen, ook niet in een vogelhut. Het blijft altijd een verrassing welke vogels zich laten zien.

Nadat we onze camera’s hadden uitgepakt, maakten we eerst een paar oefenshots om te kijken of alles goed stond. Daarna konden we gaan voeren.

Speciale vogel pindakaas, vogelvoer en zelfs voer voor de visjes, zodat de ijsvogels ze konden zien. Aan alles was gedacht. Ook hadden we een speciale prooi besteld en opgehangen op de naar ons idee beste plek.

Het wachten kon beginnen.

Onze ervaring is dat de kleine bonte specht zich als eerste laat zien, en ook op deze dag was dat het geval.

We hoorden in de verte de buizerd en na lang wachten kwam hij meerdere malen mooi in beeld.

Daarnaast verschenen volop kleine vogels en een reiger, maar helaas hadden wij niet het geluk de ijsvogel te kunnen fotograferen.

Samenvatting

Geen ijsvogel, wel een fijne dag in een keurig verzorgde hut.

Je fotografeert door spiegelglas, er staan drie goede stoelen, de hut is ruim en zeker niet te warm.

Ook zonder de ijsvogel waarvoor we kwamen, hebben we genoten van een mooie en gezellige dag in de vogelhut. Want uiteindelijk weet je bij natuurfotografie nooit precies wat er voor je lens verschijnt — en juist dat maakt het zo leuk. 📷