Het fascineert mij enorm. Een verlaten locatie opzoeken, er rondlopen en foto’s maken. Je vraagt je steeds af: wat is hier gebeurd? Wie hebben hier gewoond of gewerkt? Wat heeft zich op deze plek allemaal afgespeeld?
Juist dat maakt urbexfotografie voor mij zo bijzonder. Je weet nooit helemaal wat je zult tegenkomen. Soms maak je maar een paar foto’s, maar juist die kunnen een verhaal vertellen.
Ik vind het geweldig om zo’n verlaten plek door mijn camera opnieuw tot leven te brengen.
Nog niet zo heel lang geleden ben ik begonnen met het fotograferen van verlaten locaties. Ik vind het vooral spannend, lopend door een verlaten locatie vraag ik me altijd af wat het verhaal van de locatie is. Wat is er gebeurd, waarom is het verlaten.
Inmiddels heb ik een aantal locaties bezocht. Veel locaties zijn geheim (ik heb er nu twee gevonden) . Maar er zijn ook locaties die vrij toegankelijk zijn. Als urbexer ben je verplicht om de niet opengestelde locaties geheim te houden. Verder geldt: leave nothing but footsteps, don`t take anything with you. Dit doe ik dan ook. Mijn voetstappen blijven achter en de locatie blijft zoals ik hem aantrof.
Ik ben altijd voorzichtig en soms zelfs wat bang dus heb nog veel te leren maar dat komt nog wel.
