EDM Fotografie

Verlaten plekken

Verlaten plekken

Urbex fotografie heeft mij helemaal te pakken. Op zoek naar verborgen locaties, gebouwen die in verval zijn geraakt. Elk gebouw heeft zijn eigen geschiedenis en juist dat vind ik geweldig.

Ik heb alleen één nadeel: ik ben geen echte durfal. Soms laat ik daardoor misschien wel een mooie opname liggen… maar veiligheid gaat voor alles. 📷

Galerij verlaten sanatorium in Eleousa (Rhodos)

Een verborgen parel in Eleousa.

Tijdens onze vakantie ontdekten we deze bijzondere urbexlocatie: een verlaten sanatorium dat van 1947 tot en met 1970 werd gebruikt voor de behandeling van tbc-patiënten. Een plek met een indrukwekkende geschiedenis, die mij als fotograaf meteen wist te raken.

Noordzijde van het dorpsplein
Noordzijde van het dorpsplein
Vergane tijd.
Vergane tijd. Een lege kamer, een achtergelaten meubel en sporen van verval. De stilte vertelt hier bijna haar eigen verhaal.
Vergane glorie.
Vergane glorie. De verweerde gevel van het verlaten sanatorium. Achter deze muren ligt een geschiedenis die nog altijd voelbaar is.
Sporen van de tijd.
Sporen van de tijd. Verweerde muren, oude bogen en balkons vertellen het verhaal van een gebouw dat ooit volop in gebruik was.
Altijd op zoek naar dat ene beeld.
Altijd op zoek naar dat ene beeld. Camera in de hand, nieuwsgierig naar wat er achter de volgende deur te ontdekken valt. 📷
En… klikken maar! 📷
En… klikken maar! 📷 Op zoek naar bijzondere details, licht en verhalen. Mijn camera doet de rest.
Waar leidt deze trap naartoe?
Waar leidt deze trap naartoe? Een verweerde trap, op weg naar het onbekende. Juist dat mysterie maakt urbex zo bijzonder. 📷
Samen op ontdekking.
Samen op ontdekking. Manlief legde vast hoe ik, met mijn camera in de hand, steeds verder de geschiedenis van deze plek ontdekte.
Licht door het verval.
Licht door het verval. Het licht valt door de oude bogen naar binnen. Tussen verval en groen ontstaat een bijzonder stukje sfeer.
Door de oude muren.
Door de oude muren. Een oude doorgang vol sporen van verval.
Een blik naar buiten.
Een blik naar buiten. Door het oude raam kijk je naar het groen buiten. Binnen verval, buiten leven – een contrast dat de vergankelijkheid van deze plek laat zien
Waar ooit leven was.
Waar ooit leven was. Afbladderende muren, lege ruimtes en stilte. Hier zijn alleen nog de sporen te zien van wat ooit een levendige plek was.
De tand des tijds.
De tand des tijds. Vervallen muren, kale pilaren en overal sporen van verval. De natuur neemt langzaam haar plek weer in. 🌿
Sporen van vroeger.
Sporen van vroeger. Een oude haard, verweerde muren en vervaagde kleuren. De sporen van een leven dat hier ooit zo anders was.
Achtergelaten.
Achtergelaten. Een vergeten ruimte, langzaam overgenomen door verval. Wat ooit onderdeel was van het dagelijks leven, is nu slechts een stille herinnering.
De tijd staat stil.
De tijd staat stil. Een verlaten badkamer, aangetast door vocht en verval. Een stille plek waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.
Wat ooit een toilet was.
Wat ooit een toilet was. Wat ooit een eenvoudige toiletruimte was, is nu volledig overgenomen door verval. Alleen de oude spoelbak herinnert nog aan vroeger tijden.
Manlief op ontdekking.
Manlief op ontdekking. Zelfs manlief ontkomt niet aan mijn urbex-avonturen. 😉 Samen op zoek naar bijzondere plekken en verhalen.
De achterzijde.
De achterzijde. De verweerde achterzijde van het sanatorium. Tussen de oude muren en het groen blijft de geschiedenis van deze bijzondere plek zichtbaar.
Niet verder.
Niet verder. Een oude deur met een duidelijke boodschap: hier mochten we niet naar binnen. Soms hoort ook een gesloten deur bij een urbex-avontuur.
Verlaten plekken
Verlaten plekken
Bogen in de hoofdrol.
Bogen in de hoofdrol.
Verlaten plekken

Galerij Mussolini

De verlaten villa van Mussolini

Na een tocht dwars door de bergen en een zoektocht op mijn telefoon vond ik uiteindelijk deze verlaten villa. En ja… ik heb er maar twee foto’s gemaakt. Waarom maar twee? Het pad ernaartoe was steil en ik vond het te gevaarlijk om alleen verder te klimmen. Met de angst om onderuit te gaan én mijn camera te laten vallen, heb ik verstandig gekozen. 😉

Verborgen tussen de rotsen.
Verborgen tussen de rotsen. Hoog tussen de rotsen en bomen ligt de verlaten villa verscholen. Een bijzondere plek.
Daar boven… de villa.
Daar boven… de villa. Tussen de bomen en rotsen zag ik de verlaten villa liggen. Ik wilde dichterbij, maar durfde de steile klim niet aan. 🙁

Galerij Land van Ooit

Ooit, heel lang geleden, waren jonkvrouwen en ridders hier de bewoners. Nu is het themapark verlaten en blijft vooral de herinnering aan vervlogen tijden. 🏰

Een sprookjesachtige doorgang.
Een sprookjesachtige doorgang. Een pad door een tunnel van groen. Ooit een ingang naar een wereld vol ridders en jonkvrouwen, nu stil en overwoekerd.
Het kasteel van Land van Ooit.
Het kasteel van Land van Ooit. Tussen de bomen verschijnt een gebouw dat zo uit een sprookje lijkt te komen. Een stille herinnering aan een wereld vol fantasie. 🏰
De soldaten.
De soldaten. De kleurrijke soldaten staan stil in het water. Hun weerspiegeling maakt het tafereel bijna sprookjesachtig. ✨
Een laatste parade.
Een laatste parade. De soldaten lijken ieder moment weer op pad te kunnen gaan. Een kleurrijke herinnering aan de fantasiewereld van Land van Ooit.
De trommelaar.
De trommelaar. Een soldaat met zijn trommel in het water. Zijn spiegelbeeld maakt het stille tafereel compleet.
Langs de waterkant.
Langs de waterkant. De soldaten staan stil langs het water, alsof ze wachten tot de parade weer verdergaat. Een mooi stukje van de oude wereld van Land van Ooit

Galerij de Watertoren in Sliedrecht

Oud en vervallen

Een aantal jaar geleden zag ik het hekwerk openstaan en ben ik het verboden terrein opgegaan. Spannend, opwindend en tegelijkertijd supergaaf!

In 2024 ben ik samen met de toezichthouder teruggegaan. Helaas was de toren zelf niet toegankelijk en was het terrein inmiddels totaal overwoekerd.

Nu, anno 2026, is het nog steeds wachten op toestemming voor de verbouwing van deze eens zo glorieuze watertoren.

Ik ben benieuwd wat de toekomst voor deze bijzondere plek brengt.

Verlaten plekken
De vergane glorie.
De vergane glorie. Tussen het groen en langs het water staat de oude watertoren. Ooit een markant bouwwerk, nu wachtend op een nieuwe toekomst.
Samen vervallen.
Samen vervallen. De oude watertoren en het verlaten gebouw ernaast vormen samen een bijzonder beeld. Ooit bedrijvig, nu stil en verweerd.
Op het terrein van de watertoren Zomer 2023.
Op het terrein van de watertoren Zomer 2023.
Onderdeel van de watertoren.
Onderdeel van de watertoren. De oude muren rondom de watertoren vormen samen één geheel. Verweerd en verlaten, maar nog altijd herkenbaar.
Een bijzonder stukje.
Een bijzonder stukje. De gotische ramen en oude bakstenen geven dit deel van de watertoren een bijzondere uitstraling. Een mooi detail van dit historische complex
De natuur neemt over.
De natuur neemt over. Tussen de oude muren groeit het groen steeds verder. Langzaam verdwijnen de sporen van wat hier ooit was. 🌿
Een gesloten verleden
Een gesloten verleden Achter deze oude deur ligt een stukje van de watertoren dat niet meer toegankelijk is. De verweerde stenen vertellen hun eigen verhaal.
De entree.
De entree. Een blik naar binnen, waar verval en natuur langzaam de ruimte overnemen. Verder gaan was hier te gevaarlijk.
Overwoekerd.
Overwoekerd. De natuur groeit ongehinderd naar binnen. Tussen takken en onkruid zijn nog net de oude muren en deuren zichtbaar
Sporen van verval.
Sporen van verval. Oude muren, graffiti en oprukkend groen komen hier samen. De tand des tijds is overal zichtbaar.
Delta Shipyards.
Delta Shipyards. Oude loodsen, een industrieel verleden en vooral veel karakter. Een plek die het fotograferen meer dan waard was.
Vergane bedrijvigheid.
Vergane bedrijvigheid. De oude loodsen laten steeds meer van hun constructie zien. Een rauw stukje industrieel verleden, met de tand des tijds duidelijk zichtbaar.
Zomer 2023
Zomer 2023
Verval in beeld
Verval in beeld

Galerij Urbex Friesland

Een onverwachte urbex-ontdekking in Friesland.

Tijdens onze korte vakantie kwamen we deze verlaten plek tegen. Een onverwachte ontdekking die natuurlijk gefotografeerd moest worden . 😊

Verlaten plekken
Verlaten verleden.
Verlaten verleden. Een verlaten huis, stil en onaangeroerd. Achter deze ramen schuilt ongetwijfeld een verhaal.
De achterkant van het verleden
De achterkant van het verleden Ook aan de achterzijde is goed te zien hoe de tijd zijn sporen heeft achtergelaten. Een stille plek, wachtend op een nieuw verhaal.
De oude garage.
De oude garage. Deze garage hoorde bij het verlaten woonhuis. Ook hier heeft de tijd duidelijk zijn sporen achtergelaten.
Sporen van een leven.
Sporen van een leven. Een oude bank, achtergelaten spullen en de natuur die langzaam haar plek terugneemt. Een klein kijkje in het leven dat hier ooit was.
De tijd neemt over.
De tijd neemt over. Een laatste blik op het verlaten huis. Het kapotte raam en het oprukkende groen laten zien hoe de tijd langzaam zijn sporen nalaat.

Galerij ergens in de Alblasserwaard.

Gevonden onderweg. Zomaar onderweg door de Alblasserwaard. Soms kom je de mooiste foto’s tegen zonder ernaar op zoek te zijn.

Een stukje Alblasserwaard.
Een stukje Alblasserwaard. Een oude boerderij, omringd door het weidse landschap. Zomaar ontdekt tijdens onze autorit door de Alblasserwaard.
Het vooraanzicht.
Het vooraanzicht. De begroeide gevel geeft deze oude woning een bijzondere uitstraling.
Een kijkje naar binnen.
Een kijkje naar binnen. Aan de achterzijde stond de deur op een kier. Natuurlijk kon ik het niet laten om naar binnen te gaan.
Het voorportaal.
Het voorportaal. In het voorportaal staan nog allerlei spullen, alsof het dagelijkse leven hier zomaar is achtergelaten.
Achter de eerste deur.
Achter de eerste deur. Na het openen van de eerste deur kwam deze ruimte tevoorschijn. Stil, verweerd en met nog enkele sporen van wat hier ooit was.
Verlaten plekken
Er bleef veel achter.
Er bleef veel achter. De oude installatie staat er nog, alsof de tijd hier plotseling heeft stilgestaan. Een klein stukje van het leven dat hier ooit was.
Het licht blijft.
Het licht blijft. Zonlicht valt naar binnen in een kamer die langzaam vervalt. Zelfs hier weet het licht nog iets moois te maken. ☀️
Een lege woonkamer.
Een lege woonkamer. Een stille kamer waar nog kleine sporen van vroeger zichtbaar zijn. Alsof het leven hier ooit zomaar is gestopt.
Sporen van vroeger.
Sporen van vroeger. De houten vloer, het kleed en zelfs de oude kachel zijn nog aanwezig. Alsof iedereen hier op een dag opstond en gewoon vertrok.
Kerst in een verlaten huis.
Kerst in een verlaten huis. Tussen de lege kamers zie ik ineens kerstdecoraties. Een onverwacht vleugje gezelligheid. 🎄
Wat bleef liggen.
Wat bleef liggen. Tussen de achtergelaten spullen liggen nog resten van kerst en het dagelijks leven.
Een kijkje in de hal.
Een kijkje in de hal. Een halfopen deur, oude kranten en spullen op de vloer. Zelfs in de hal lijkt alles te zijn achtergelaten zoals het was.
De vreemdste plek voor een fiets.
De vreemdste plek voor een fiets. Een fiets in de badkamer… waarom eigenlijk? 🤔
Sommige dingen die je tijdens urbex tegenkomt, blijven gewoon een raadsel.
Verlaten plekken
Toeval of…?
Toeval of…? Vlak bij het verlaten huis stond deze bijzondere auto. Met zijn verweerde uiterlijk en nummer 82 lijkt hij bijna onderdeel van het verhaal.

Galerij verlaten Kinderdijk

Mercon Kloos.

Het stille staal, ooit draaide hier alles om staal en constructies. Nu zijn de loodsen stil en verlaten. Een bijzondere plek met een industrieel verleden.

De fabriek tussen het groen.
De fabriek tussen het groen. De oude fabriek ligt er stil bij. Langs de loodsen heeft het groen inmiddels flink terrein gewonnen.
Verlaten plekken
Gebroken glas
Gebroken glas De hoge ramen dragen duidelijk de sporen van de tijd. Sommige ruiten zijn gebroken of verdwenen.
Verlaten plekken
Verlaten plekken
Groen tussen het staal.
Groen tussen het staal. Het groen heeft inmiddels een flinke plek veroverd tussen de oude loodsen. Een bijzonder contrast met het staal en de verweerde gevels.
Gebroken ramen.
Gebroken ramen. Tussen het gebroken glas valt ineens een bijzonder detail op: een afbeelding van een meisje. Een onverwachte vondst in deze verlaten fabriek
Door een opening.
Door een opening. Van een afstand, door een opening naar binnen gekeken. De trap en kleurrijke graffiti geven een onverwacht kijkje in de verlaten fabriek.
Een kleurrijke verrassing.
Een kleurrijke verrassing. Achter een kapot raam verschijnt ineens een kleurrijk kunstwerk. Een onverwacht contrast met de verweerde gevel. 🎨
De deur staat open.
De deur staat open. De deur stond uitnodigend open, maar naar binnen gaan kon niet. Achter de deur zat een groot gat in de vloer. Veiligheid ging hier even voor
Door een kier.
Door een kier. Voorzichtig door de kier van de open deur gekeken. Meer durfde ik hier niet, maar zelfs dit kleine kijkje leverde een bijzonder beeld op.
Aan het einde.
Aan het einde. Helemaal aan het einde van het pand stond deze oude boot. Een onverwachte vondst op het terrein van de verlaten fabriek. 🚤.

Een gebouw met een verleden.

Ooit een school, later een plek voor creativiteit. Nu staat het leeg en lijkt het einde nabij. Binnenkort verdwijnen niet alleen de muren, maar ook een stukje geschiedenis.

De verlaten school.
De verlaten school. De oude ingang staat er stil en verlaten bij.
Een stukje geschiedenis.
Een stukje geschiedenis. Verweerd en vol sporen van de tijd. Wat ooit duidelijk en overzichtelijk was, is nu bijna niet meer te lezen
Leren van vroeger.
Leren van vroeger. Een oud en verweerd schoolbordje met dieren en letters. De tand des tijds heeft zijn sporen achtergelaten, maar het blijft herkenbaar.
Herinneringen aan vroeger.
Herinneringen aan vroeger. Een vrolijk tafereel van speelgoed, puzzels en kleuren. Ooit gemaakt voor kinderhandjes, nu verweerd door weer en tijd. 🧩
Stilte achter het glas.
Stilte achter het glas. Achter de ramen is het stil geworden. Buiten groeit het gras steeds verder, terwijl het gebouw langzaam aan het zicht wordt onttrokken.
Een nieuw hoofdstuk.
Een nieuw hoofdstuk. Geen school meer, maar een creatief centrum. De vrolijke tekst op het raam laat zien dat het gebouw ooit een nieuwe bestemming kreeg.
De zij-ingang.
De zij-ingang. De zij-ingang. De turquoise deur en het bord ‘INGANG’ zijn nog duidelijk herkenbaar.
De achterzijde.
De achterzijde. Aan de achterkant een heel ander beeld. Een oude deur, verweerde muren en een achtergelaten container vertellen ieder hun eigen verhaal.
Achter de school.
Achter de school. De oude ramen en zonwering zijn nog herkenbaar, maar op de grond ligt vooral de rommel die in de loop der jaren is achtergebleven.
Wat er achterbleef.
Wat er achterbleef. Een omgevallen stoel, bladeren en wat losse rommel.
Een stoel met karakter.
Een stoel met karakter. Verweerd en vergeten, maar juist daardoor een mooi detail in het oude schuurtje.
De laatste vondst.
De laatste vondst. Dit kleine aanhangwagentje stond stil tussen de oude gebouwen. Een verrassend detail om mee af te sluiten.

Galerij ergens in mijn woonplaats.

Dichtbij huis. Twee verlaten huizen in mijn eigen woonplaats. Zo dichtbij, maar toch een plek waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.

Een verlaten huis in mijn woonplaats.
Een verlaten huis in mijn woonplaats. Het eerste verlaten huis in mijn eigen woonplaats. Zo dichtbij, maar toch een plek die ik jarenlang gewoon voorbijreed.
Dichtgetimmerd.
Dichtgetimmerd.
Gebroken verleden.
Gebroken verleden. Een klein raam, maar met een groot verhaal. Het gebroken glas en verweerde stenen laten zien dat de tijd zijn sporen heeft achtergelaten.
Het tweede huis.
Het tweede huis. Een eenvoudige, karakteristieke gevel met mooie oude details. De lege ramen geven een kijkje naar binnen en maken nieuwsgierig.
Aan de zijkant.
Aan de zijkant. Aan de zijkant van het huis staat de oude houten aanbouw. De begroeiing en achtergelaten spullen geven ook hier een mooi kijkje.

Meer albums